વરસાદ (લઘુકથા) – દુર્ગેશ ઓઝા 18


ઘણો લાંબો સમય રાહ જોવડાવ્યા પછી વરસાદ બસ તૂટી જ પડ્યો. મોડો થયાનું વટક વાળવું હોય એમ એ આજે ધોધમાર વરસતો હતો. એકાએક ઊભો થઈને રાકેશ ભાગ્યો ઘરની બહાર..ને….

‘વહુ…તારા દીકરાને પાછો બોલાવ. આવા મુશળધાર વરસાદમાં પલળવા ભાગી ગયો ! શરદી થાશે કે માંદો પાડી જશે. આજકાલના છોકરાંવ.. માળા પૂછવાય નથી રોકાતા. એને બૂમ પાડ.’

પણ આરતીને એનું બચપણ યાદ આવી ગયું. વરસાદનું એને બહુ ઘેલું, ને એમાંય પહેલાં વરસાદે તો એ બહેનપણીઓ હારે ઘેલા કાઢતી. વરસાદ પડે ને એ ઉપડે ઘરની બહાર. જલદી ઘરમાં પાછી આવે તો એ આરતી નહીં. બધા એની માને સમજાવવા મથતા કે આ છોરીને જરા રોકો, ડારો દ્યો. બહુ ભીંજાઈ જશે તો ક્યાંક… પણ એની મા જવા દેતી. કહેતી, ‘વરસાદ તો પ્રસાદ કહેવાય. ને પ્રસાદ ક્યારેય માંદા ન પાડે. તું તારે જા દીકરી..’ આરતી બારીમાંથી વરસાદ અને પલળતો એનો દીકરો સાનંદ નીરખી રહી.

વરસાદ તો બરાબરનો જામ્યો. સાસુમાએ ફરી કડક સૂચના આપી. ને ‘ઊભો ‘રે તારો વારો કાઢું. એય..સાંભળે છે કે નહીં ?’ એવી બુમ પાડી આરતી ખુલ્લા પગે દોડી. મા-દીકરા વચ્ચે લાંબો સમય પકડાપકડી ચાલી. માએ ઘણી કોશીશ કરી પણ હાથમાં આવે તો એ રાકેશ શાનો !

‘એ છે જ એવો. હું એને ઓળખું ને ? એ એમ સાંભળે ? એને પકડવા જતાં હું…’ એવું સાસુમાને કહેતાં આરતી ઘરમાં પ્રવેશી. સાસુમા બોલ્યાં, ‘એટલે તું ખાલી હાથે પાછી ફરી.. એમ જ ને ? પણ તારે છેક ત્યાં સુધી જવાની શી જરૂર હતી ? ને ગઈ તો હારે છત્રી ન લઇ જવાય ?’

…..પાણીથી લથબથ ભીંજાયેલી આરતી એટલું તો ધીરે દોડતી ને બોલતી હતી કે રાકેશ પકડાય જ નહીં અને…. આરતી ખાલી હાથે પાછી નહોતી ફરી.

– દુર્ગેશ ઓઝા.
૧ જલારામનગર, નરસંગ ટેકરી, હિરોહોન્ડા શો-રૂમ પાછળ, પોરબંદર ૩૬૦૫૭૫
મો-૯૮૯૮૧૬૪૯૮૮ ઇ-મેઈલ-durgeshart@yahoo.in

કુમાર સામયિકના ડિસેમ્બર 2012ના અંકમાં પ્રસિદ્ધ થયેલી લેખક શ્રી દુર્ગેશભાઈ ઓઝાની પ્રસ્તુત લઘુકથા ‘વરસાદ’ મર્મસભર છે, ટૂંકી છે અને ખરેખર માઈક્રોફિક્શન અને લઘુકથાની વચ્ચેની લંબાઈ ધરાવતી અનોખી કૃતિ છે. અક્ષરનાદને પ્રસ્તુત કૃતિ પ્રસિદ્ધ કરવાની તક આપવા બદલ તેમનો ખૂબ ખૂબ આભાર અને અનેક શુભકામનાઓ.


Leave a Reply to દિલીપ શાહ Cancel reply

18 thoughts on “વરસાદ (લઘુકથા) – દુર્ગેશ ઓઝા